سفارش تبلیغ
صبا ویژن
« گفتارها سپرده نزد نگهدار است » و « نهفته‏ها آشکار » ، و « هر نفس بدانچه کرده گرفتار » . و مردم ناقص عقل و بیمار ، جز آن را که خداست نگهدار . پرسنده‏شان مردم آزار و پاسخ دهنده‏شان به تکلف در گفتار . آن که رایى بهتر داند ، بود که خشنودى یا خشمى وى را بگرداند ، و آن که از همه استوارتر است از نیم نگاهى بیازارد یا کلمه‏اى وى را دگرگون دارد » . [نهج البلاغه]
"عشق است ابالفضل" لابد شما هم مثل من بارها این جمله را دیده و یا شنیده اید . اینکه این گونه تعبیرات چقدر با مقام و جابگاه اهل بیت (ع) تناسب دارد بحث جدایی است لکن من میخواهم از زاویه دیگری به این جمله نگاه کنم و آن حقیقت عاشقی است . عشق و عاشقی به معنای واقعی و اصیل محو شدن و ذوب گشتن عاشق در معشوق است . در عشق راستین عاشق دیگر خود را نمی بیند و هرچه که هست در کمال و جمال معشوق  برایش تجلی پیدا میکند . آن هم نه مقطعی و موسمی بلکه همیشگی و پایدار . عاشق باید آنگونه باشد که معشوق می خواهد و رفتارها ، کنشها و واکنش های خود را بر مبنای خواسته ها و رضایت او تنظیم می کند ولا اگر جز این باشد او در عشقش صداقت ندارد و اصولا عاشقی در باره او صدق نمی کند .

حضرت ابو الفضل العباس (ع) همانطور که از نام مبارکشان پیدا ست منبع و مجمع تمام فضایل انسانی و اخلاقی بودند . شخصیتی والامقام که در دامن عصمت علوی ، حسنی و حسینی بزرگ شده و هاله ای از نور اهل بیت او را فرا گرفته است . او که در عبادت ، سخاوت ، شجاعت ، وفا ، ایثار و ادب و مهمتر از همه ولایتمداری  یگانه بود و ممتاز ترین نمره را در کلاس عشق به دست آورده بود . عشق است اباالفضل یعنی اقتدا در تمام زیبا ییهای معنوی و فضایل اخلاقی به شخصیت والای قمر بنی هاشم (ع) . یعنی آنگونه باشیم که او می خواهد و توقع دارد . اگر رفتار ما بگونه باشد که با آرمان های آن حماسه ساز قهرمان عشق متناقض باشد بدیهی است در عشق خود صادق نیستیم و باید تجدید نظر بکنیم .

حضرت عباس همواره خود را فدایی راه امامت و ولایت می دانست و روز عاشورا آن را با خون خود امضا کرد . او مظهر ایثار و فداکاری بود تا آنجا که از کنار دریا لب تشنه برگشت و نهایتا هم با عطش شهید شد . او وجودش را و زندگیش را وقف امام زمانش کرده بود .

در جریان اسارت اهل بیت ،راوی می گوید: در بین سرهای بریده شهدا که روی نیزه ها در معرض تماشا قرار داده شده بودند  از دور سر بریدهای که آثار عبادت زیاد و سجده های طولانی روی پیشانیش نقش بسته بود نظرم را جلب کرد . کنجکاو شدم . جلوتر رفتم و از یکی از نگهبانان پرسیدم این سر نورانی متعلق به کیست  و او در جواب گفت : این سر بریده عباس ابن علی ابن ابی طالب (ع) است .

                                                                                    بیا رسم عاشقی را رعایت کنیم



مسعود صفی یاری ::: چهارشنبه 86/11/3::: ساعت 10:15 عصر نظرات دیگران: نظر